28/12/12

Το Παιδί και το Σκυλί

Μου πρήξανε τον πούτσο εκείνο το απόγευμα,
το παιδί και το σκυλί.
Τα χαμόγελα σάπια, τα τραπεζάκια παρακμή,
και το καράβι απέναντι, καράβι.

Ψάχναμε οι δυο μας συννενόηση,
και θα τα πηγαίναμε και καλύτερα ακόμη,
αν δεν έπρηζαν το πουλί μας απογευματιάτικα
δυο πανηλίθιοι:
Το παιδί και το σκυλί,
ο Σέργιος και η Σάντυ.

Το ποδήλατο σπίνιαρε δίπλα μου,
ο κοπρίτης -πλην όμως γούνα πολυτελείας-
αλυχτούσε στο αυτί μου.

Αν η σχέση μας θα τα πήγαινε καλά ή όχι,
δε μπορούσε τότε να διαφανεί καλά.
Ήθελες να με πείσεις οτί ταιριάζαμε, ότι άξιζε
τον κόπο ένα τέτοιο τράβηγμα, ενώ εγώ
ρουφούσα στοχαστικά το πούρο μου και γύρω μας
πέφτανε βροχή ρόδες, σκύλοι και τσιρίδες.

Σηκώθηκα τελικά και πλέρωσα,
ακολούθησες πίσω μου κι εσύ,
ενώ απέναντι στο πέλαγο,
ένα καράβι που παρέμενε πάντα καράβι,
ταξίδευε.

7 σχόλια:

blekos είπε...

Ρε αγορι μου τι τους θες τους καφεδες σε μαγαζια με θεα;...Αυτα εχουν!!!

Τραβα βρες εκει ενα μονοπετρο πλαι στο κυμα,αραξτε πανω πειτε τα με την ησυχια σας κι αν τα βρειτε βγαλτε και τα ματια σας αμα λαχει υπο το φως του ηλιου,των παφλασμων των κυματων και των διερχομενων πλεουμενων...φενγκ-σουι το λενε!

Αν απ'την αλλη δεν τα βρειτε,κοπανα της μια να πεσει μπλουμ να το φχαριστηθεις καλυτερα....αλλα...

Απ την αλλη.Τι το θες;...Τι σχεση πα'να σωσεις;....Εσυ δε θες ουτε παιδια ουτε σκυλια στη μεση....η κοπελιες θελουν να γινουν μαναδες σημερον!!!

Δεν κανεις....χεσ'το..τραβα παρε το καραβι και αντε στη Βενεζουελα να χτυπησεις κανα "μελανουρακι"!

Ανώνυμος είπε...

σιγά μην πάει και στην ταϋλάνδη..

χ.ζ. είπε...

Ε κάνας καφές καλός είναι, σε καλύτερα ίσως μέρη. Αλλά ρε Μπλεκ ρε, πού το ξες ότι δε θέλω εγώ παιδιά σκυλιά; Μια χαρά είναι αν σου κάτσουν.
Αστονε το Τζουανάκο να τα λέει για την πάρτη του, δεν ξέρω κι εγώ τι σέστο έστρωσε τελικώς...

blekos είπε...

Ο νους σου στην Ταυλανδη ανωνυμε....;)

Χ.Ζ. υποθεσεις κανω....στο κλιμα του ποιηματος δε θες παιδια σκυλια....αφου τα βριζεις...εεε στο κλιμα του ποιηματος σχολιασα,στη ζωη σου δεν ξερω τι κανεις.

Μωρε ο Τζουανακος καλα τα ελεγε....;)

μμ.. είπε...

αφηγηματική ποίηση ή ποιητική αφήγηση;;
σύσσωμο το αναγνωστικό κοινό κρέμεται από τα χέρια του καλλιτέχνη για απαντήσεις. κυρίως οι ανα-γνώστες των κειμένων που επείγονται να τοποθετηθούν, αλλά φευ!όχι πριν την καθοριστική αυτή διευκρίνιση του ιδίου..

(κατά τ άλλα, πολύ καλό το κείμενο!! )

χ.ζ. είπε...

Ομολογώ ότι ήταν ενδιαφέρον το ερώτημα, καθώς δεν το ΄χα ξανασκεφτεί ποτέ, και μπήκα στη διαδικασία να το σκεφτώ. Αφηγηματική ποίηση εγώ θα το ήθελα το παρόν, γι' αυτό και η μορφή του είναι χωρισμένη σε στίχους ή στροφές, και όχι μονοκόμματο ή σε παραγράφους. Τώρα αν διαφωνεί το κοινό, δεν ξέρω, κριτικές δέχομαι. :)

μμ.. είπε...

από αυτήν την άποψη, δίκιο έχεις. αλλά, αν και δεν το διευκρίνησα, η ερώτηση αφορούσε κυρίως στο νόημα, στο περιεχόμενο. σε αυτό, ως ανα-γνώστης των κειμένων μάλλον ποιητική αφήγηση θα το έλεγα εγώ. Αν χρειάζεται παραπάνω ανάλυση, την κάνω μετά χαράς. :)

(αν και είχα βάλει την έννοια του "επείγοντος", η καθυστέρηση οφείλεται σε τεχνικά προβλήματα.)